با سلام خدمت علاقمندان به شکار و خوانندگان عزیز وبلاگ.امروز میخوام صفات یک قوشباز اصیل و حقیقی را براتون شرح بدم.


صفت اول خدمت دوستانم عرض کنم اگر صاحب صبر و حوصله میباشند به سراغ شکار با پرنده های شکاری بروند.در غیر اینصورت زحمت و صبر بیهوده ای است که متحمل میشوند.مجله ای انگلیسی زبان نوشته بود قوش بازی به حوصله بیش از پول نیازمند است.
صفت دوم قوش باز باید عشق حقیقی داشته باشد نه عشق زودگذر یا تفنن و یا استفاده برای معاش.باید فقط برای ورزش و تفریح باشد در غیر این صورت پرنده تربیت شده یا تربیت نشده بزودی یا تلف میشود یا فرار میکند .اگر عشق حقیقی باشد اولآ در تربیت او عجله نمیکند بعدآ در موقع شکار از روی کمال اعتدال و احتیاط شکار میکند.اگر قوش را برای تفنن و بزرگی نگهداری کنید تنبل و بطور حتم مریض و تلف خواهد شد مخصوصآ سیاه چشمها اگر مدتی پرواز نکند و شکار نکنند حتما فلج میشوند.مرحوم سپهبد عبدالمجید نصراللهی در خاطرات خود نوشته:شاهین بسیار خوب و بز و طواری بدستم افتاد که بالهای او را از بیخ قیچی کرده بودند پرها قیچی شده او برای ثبت کردن در اختیارم نبود متاسفانه هیچ چاره ای بجز اینکه به طولک انداخته شود نداشتم سه ماه به اول بهار و موقع طولک مانده بود شش ماه هم دوره پر در آوردن او طول میکشد .نزدیک بود طولکش را تمام کند که متاسفانه فلج شد و مدتی به حال فلجی او را نگهداشتم بطور خوبی از طولک در آمد و بسیار قشنگ شده بود.تمام تلاش و معالجات بی نتیجه ماند و بالاخره مرد.بنابراین اگر قوشی را بگیرند و با او شکار نکنند حتما مریض و تلف خواهد شد.همانطورکه قبلآ عرض کردم سیاه چمشها بیشتر در معرض این خطر هستند.در شکار باید خیلی رعایت و یک الی دو حداکثر سه دفعه بیشتر نباید او را دنبال شکار انداخت چونکه متناسب با تعداد دفعات برای پرواز دادن و گرفتن پرنده ها یا چرنده های قابل شکار بوسیله پرنده های شکاری خطر اضافه میشود.خطر در موقع شکار زیاد است که اول از همه عقاب است که بیشتر اوقات در آسمان پیدا ویا در زمین در محلی نشسته که ما به خوبی او را نمی توانیم ببینیم.بمحض رها کردن قوش برای شکار دنبال او می افتد یا او را میگیرد و یا فراری می دهد که بیشتر دومی اتفاق می افتد.خطر دیگر گم شدن قوش است که قوش دنبال شکارش از قوشباز دور میافتد و در جایی دور مینشیند که راه حلهای برای این مشکل پیدا شده است.اول زنگوله که به دم یا پای قوش بسته میشود و به محض تکان خوردن قوش زنگوله به صدا در میاد.دوم ردیابهای مغناطیسی کوچک است که به دم قوش وصل میشود وبه سهولت میتوان قوش را پیدا کرد.چنانچه مقدور باشد هر روز یک قطعه شکار بگیرد و او را روی همان شکار سیر کند مدتی قوش سالم میماند و همیشه با ذوق و علاقه شکار میکند.تعداد شکار مثل کبک یا تیهو یا درنا غاز هوبره خرگوش و غیره معرف خوبی قوش نیست.خوب شکار کردن و با شوق و علاقه شکار کردن و برای تربیت پرواز دادن و برنگشتن تا گرفتن بیشتر مورد توجه علاقمندان حقیقی به پرنده های شکاری میباشد.
صفت سوم قوش باز بی باک و شجاع است.از تاخت کردن سرازیری ها یا راندن با ماشین و هر نوع وسیله ای در زمینهای نا هموار ملاحضه نداشته باشد از داخل شدن در جنگل یا بیشه زارها از ترس اینکه مبادا لباسهایش پاره شود باکی نداشته باشد از عبور از رودخانه های قابل عبور از ترس اینکه کفشهای او خیس میشود ملاحضه نداشته باشد.

صفت چهارم جوانمرد و رفیق دوست باشد مثلآ اگر در شکار گاهی با رفقا قوش یکی گم شد حداکثر همراهی و تلاش را برای پیدا کردن در سخت ترین شرایط بکند و هیچ وقت از گم شدن قوش دوستان خوشحال نباشد.
صفت پنجم متین و محکم وبردبار باشد چون بالاخره روزی میرسد که پرنده شکاری یا عمرش به پایان میرسد یا گیرعقاب میافتد یا اینکه گم میشود در این صورت صاحب قوش نباید عزا بگیرد.دوستی را سراغ دارم که قرقی خیلی جره بزی داشت این پرنده شکاری کوچک بسیار قشنگی بود و خیلی خوب شکار میکرد گنجشک و سار و پرنده های کوچک را بخوبی میگرفت.روزی حین دنبال کردن شکار گم شد.این دوست عزیز بنده مدتی ناراحت وبشدت عصبانی و حتی چند روز از غصه نمیتونست خوب غذا بخورد البته باید احتیاط کرد که این اتفاقات پیش نیاد ولی با تمام این احتیاط روزی میرسد که قوش یا تلف میشود یا گم میشود ویا توسط عقاب شکار میشود در این مواقع هیچ وقت نباید ناراحت شد ودر صدد پیدا کردن قوش دیگری بر آمد البته پیدا کردن و گرفتن پرنده شکاری بدون زحمت نیست ولی غیر ممکن هم نیست.
صفت ششم باید معتقد و خدا شناس باشد و هر دفعه که قوش را دنبال شکار می اندازد با توکل بخدا او را رها نماید.مرحوم تیمور میرزا در اینمورد نمونه بوده است و خیلی با عقیده و مومن و در خلال سطور کتاب بازنامه ناصری که مولف آن همین مرحوم تیمور میرزا است این موضوع بخوبی استنباط و ادراک میشود.
خلاصه بحث این است که قوشباز باید با حوصله و صبور باشد.باید عاشق قوش باشد نه علاقه به گوشت شکار آن.جسور و متهور باشد.جوانمرد و جنتلمن باشد.بردبار و متحمل باشد.معتقد و متوکل باشد.این حداقل صفات یک قوش باز است.




قوشچی کرد حاکم ارومیه - بر گرفته از سفر نامه هانری بایندر (کردستان.بین النهرین و ایران)

            

سلام دوستان به خاطر تاخییر زیادم در آپدیت کردن وب از همه معذرت می خوام .فعلآ عکس این قوشباز کوچولو رو داشته باشید تا بعد.

فرزین خواهرزاده خودم:


              

شنقار قوش مخصوص سلاطین و شاهزادگان


جثه او به اندازه یک و نیم بالابان طوار است سرو پشت او خاکستری رنگ مایل به سیاهی و همه پشت و پر هر دم دو خال سفید خیلی ریز دارد و از پشت گردن تا کمر خاکستری رنگ و خالهای کوچک سفید مایل به زردی دارد و سینه اش خالهای سیاه و کوچکی دارد و اطراف پر سینه او مثل زنجیر در هم ریخته.ساق بسیار کلفت و کوتاه پنجه ی آن نسبت به جثه اش کوچک ولی کلفت و قوی است.ناخن و منقارش سیاه است بالهاش به بلندی بال بالابان و بحری نیست دمش پهن و پر خط و خال است.و وزنش از بالابان خیلی بیشتر است.این پرنده شکاری در نواحی قطب شمال و باحتمال در قطب جنوب تخمگذاری میکند.در جزیره ایسلند در نروژ در قسمت شمالی کشور روسیه و دراین مدار از زمین زندگی میکنند در زمستانها وقتیکه هوا بسیار سرد میشود به سایر نقاط معتدل مهاجرت میکنند.زندگی در هوای گرم برای آنها خیلی مشکل و ناراحت کننده است وباید او را در محل خنکی نگهداری کرد.

آقای میچل در کتاب خود شنقارها را به چهار نوع تقسیم و تعریف کرده.1-شنقار گرویـلند2-شنقار ایسلند3-شنقار نروژ4-شنقار لابرادور که در اندازه و رنگ کمی با هم تفاوت دارند بطور کلی حد اکثر طول آنها 24 اینچ و حداقل طول آنها 22 اینچ طول بال طوار حداکثر 17 اینچ و حداقل16اینچ طول دم طوار آن حد اکثر 9ویک چهارم اینچ و حداقل 8ویک چهارم اینچ.جره آنها حداکثر طول 21 اینچو حداقل 19/5اینچ طول بال حداکثر 15 اینچ و حداقل 14 اینچ طول دم آن حداکثر 8و یک چهارم و حداقل 8 اینچ میباشد.

شنقارهم مثل سیاه چشمهای دیگردر هنگام پرواز با قدرت و سرعت به کمک بالهای خود هوا را شکافته و بلندترین پر آن در هر بال پر دومی است.منقارهای او دارای دندانیست که با آن شکار خود را ذبح مینماید وخیلی کوتاه و محکم میباشد موریس پلانیول که از اساتید قوشبازی بودند مینویسد که بوآسودان در 1745 نوشته:شنقار مخصوص سلاطین و شاهزادگان است.مطلبی را که موریس پلانیول راجع به شنقار فرانسوی مینویسد:
در زمان گذشته اشخاصی نجیب و معروف در ایسلند باید شنقارهای جوان را گرفته و به فرستاده های پادشاه دانمارک تحویل نمایند.هر آشیانه مشخص و معلوم شده بود نهایت مراقبت را در جزیره ایسلند از آنها میکردند و وقتیکه بچه ها از آشیانه میپریدند و میتوانستند برای خودشان شکار کنند و احتیاج به کمک پدر و مادر نداشتند آنها را با دام میگرفتند.هر سال پادشاه دانمارک قوشبازان خود را همراه دو نفر کارپرداز به ایسلند میفرستاد و آنها در خانه ای که معروف به خانه قوش بازان شاه بود منزل میکردند و پرنده های شکاری که به وسیله اشخاص مجاز و مختار گرفته شده بود به آن خانه آورده می شد و تحویل قوشبازان شاه میگردید.در تابستان هر سال که قوش بازان پادشاه دانمارک به ایسلند می رسند از نقاط مختلف ایرلند سوارانی میامدند که حامل نشیمن گاه پرندهای شکاری بودند که در آن ده الی دوازده بهله شنقار جوان کلاه کرده دیده میشد فرستادگان شاه آنها راتحویل و به دانمارک برای سلطان می فرستادند که شاه به آن که از همه بهتر بود سه لیره انعام میداد.



مرحوم تیمور میرزا درکتاب بازنامه ناصری می نویسد از پرنده های شکاری سیاه چشم تنها شنقار است که شکارش را ندیده ام.در دوران سلطنت ناصرالدین شاه یک بهله شنقار را با قیمتی خیلی گزاف از روسیه خریداری کرده بودند و به رسم پیش کش او را برای ناصرالدین شاه آورده بودند مرحوم ناصرالدین شاه او را به تیمور میرزا میدهد که برای شکار درنا حاضر و آماده نماید مرحوم تیمورمیرزا می نویسد پس از آنکه پرنده را از دست شاه گرفتم معلوم شد که طولکش تمام نشده در قوشخانه او رابستم و گوشتهای خوب به او دادم بعد از سه ماه پرهای کهنه ریخت و بجاش پر نو در آورد و در نهایت خوبی وقشنگی از طولک در آمد.مرحوم تیمور میرزا برای آماده کردن او برای شکار بسیار زحمت کشیده بود چون از قراری که مینویسد شاید او را از باغ وحش خریداری و چندین سال در باغ وحش مانده و قدرت پرواز از او سلب شده با تمرین و تکرار و طلب کردن زیاد او را آماده برای شکار مینماید بالاخره یک روز که تیمورمیرزا همراه با شاه برای شکار رفته بودند توانست با شنقار درنای را در پل دلاک در بین راه قم به تهران بگیرد.
من خودم در مورد شنقار شنیده ام که میگویند وقتی شنقار را به قوشخانه ای که قوشهای دیگری در آنجا هست میبری تمام قوشها به احترام شنقاراز نشیمن پایین میایند ولی....


                
مرحوم تیمر میرزا مینویسد شنقار پادشاه جانوران است و اگر در قوشخانه پیدا شود همه قوشها از نشیمن پایین میایند و از یک گله درنا یکی شان خلاصی ندارد همه کذب است تیمورمیرزا در کتاب خود نوشته اند من همچوقوشی در عمرم ندیده ام.بلند شدن(استارت) او را نه شاهین نه بالابان از هیچکدام ندیده ام بارها او را با شاهین خوب درنا گیر پرواز داده ام ولی به سهولت از شاهین جلو زده و درنا را گرفته است الان از همه جنس پیش من پنجاه بهله هست هیچکدام از نشیمن پایین نمیایند و هیچکدام این احترام را به او نمیگذارند بر عکس او از عقاب خوف میکند و به سختی بر روی نشیمن مینشیند.از گله درنا هم مثل همه قوشها یکی را میگیرد و همه را نمیکشد.

                
     

سلام.


طی این چند روز فلش پیشرفت بسیار خوب داشته به طوری که می توان او را بدون نخ تو صحرا از فاصله ی ۵۰ متری صدا زد دیروز هم یک دستپر بهش دادیم .آقا بهزاد س....که تمام زحمات به عهده ایشون است میخواد ۲ تا دست پر دیگه بهش بده و بعد آماده ی شکار میشه.روز به روز آموزش فلش را فیلم برداری کردیم.به امید خدا سرفرصت مناسب فیلمهای متعددی از فلاش براتون میزارم.از دوستان گلم معذرت میخوام که نمیتونم مطالب جامعی رو در مورد دیگر پرندگان شکاری بنویسم.به محض اینکه فرصت کنم یک مطلب جالب براتون خواهم نوشت شاید در مورد سیاه چشمان.این چند تا عکس رو ببینید که مطلب زیاد سرد نباشد.

سلام خدمت دوستان عزیزی که به وبلاگ خودشون سر میزنند و تاخیر های من را تحمل میکنند.به علت مشکلات و مشغله کاری خیلی کم وقت میکنیم با فلش تمرین کنیم به همین دلیل تعلیمش یک کم زیاد طول میکشه.فلش تو قوش خانه و محیط منزل از هر جا که طلبش کنیم بلافاصله میاد.تو صحرا هم از فاصله ای 10 متری میاد.

به اطلاع دوستان برسانم که ما قرقی ها را با روش دام دم اسبی میگیریم و به دلیل اینکه بعضی از افراد سود جو به این روش پی نبرن نمیتونم برای شما شرح بدم.

      

سلام دوستان معذرت که خیلی دیر اومدم برای نوشتن.راستش خیلی کم وقت میکنم بیام تو اینترنت و .....

اول از همه از تمام دوستایی که لطف کردن و نظر دادن تشکر میکنم .امیدوارم مطالبی را که مینویسم برای دوستان علاقه مند به قوشبازی مفید باشه.


بالاخره خبر مهم. امسال هم به یاری خدا و کمک دوستان توانستیم یک بهله قرقی قشنگ و درشت بگیریم.

تاریخ ۹/۹/۸۷

این هم عکس قرقی.اسمش هست فلش

در روزهای آینده بیشتر از فلش مینویسم.روز به روز از آموزشش فیلم میگیریم و براتون میگذارم.....

سلام دوستان مرسی از نظرها تون.

دیروز ۲۲/۹/۸۷ وقت کردیم فلاش رو به بیرون از شهر ببریم .در این مدت پیشرفت خوبی کرده است و هر وقت طلبش میکنیم بلافاصله میاد رو بهله میشینه .انشالله فیلم از فلاش را هم براتون میذارم.

خدمت دوستان دوستدار طبیعت عرض کنم که فلاش رو بعد از چند دفعه شکار کردن آزاد میکنیم.

قزل:

 قد و رنگ و جثۀ اين پرنده شكاري خيلي شبيه به طرلان (در بزي) و قبل از بردن به شكار و پرواز كردن دنبال پرنده مورد نظر تشخيص آنها براي مبتدي حتي بعضي اوقات براي اشخاص خيلي مجرب بسيار مشكل است واستاىي ميخواهد و قوشچي بايد مجرب و ورزيده باشد كه يك جره طرلان بز و جره قزل بز يا طوار را كه يكرنگ مي باشند از هم تشخيص بدهد و اشتباه نكند.دم قزل به طور غير محسوس از دم طرلان بلندتر و بالهاي آن كوتاه تر است طرلان روي نشيمن تقريبآ بطور عمودي مي نشيند در صورتيكه زاويه ي كه قزل در موقع نشستن روي نشيمن با نشيمنتشكيل مي دهد زاويهري خيلي بي احتياط و بطور عمودي افقي مي پرد و گاهي باندازه اي ميپرد كه بكلي خسته مي شود طرلان اين حركت عنيف را انجام نميدهد و وقتيكه پاي نشيمن ميپرد اولآ كمتر ميپرد ثانيآ بالاتر از زمين ميپرد وبا زاويه حاده بزرگتري نسبت به زمين كه نشيمن روي آن كوبيده شده ميپرد بعد ازطولك تشخيص انها خيلي آسان ميشود خالهاي سينه طرلان كه در عرض قرار گرفته خيلي ريزتر و در هم رفته و به رنگ زرد روشن ميباشد كه به رنگ نارنجي تيره تبديل ميشود.چشم طرلان باندازه چشم قزل تغيير نميكند قزل خيلي زودتر و بهتر از طرلان طولك ميكند طرلان خيلي دير از طولك در مياد.مقاومت قزل در سرما خيلي كم است بالعكس طرلان اگر چاق باشد از سرما ناراحتي ندارد ولي در مقابل گرما خيلي ضعيف است و حتي در مناطق معتدله در ارديبهشت ماه مگر صبحاي خيلي زود بتوان با او شكار كرد والا در اين در گرما قادر به شكار نيست در پرواز سرعت اوليه قزل از طرلان بيشتر است ولي در مسافت زياد طرلان از قزل پيش ميافتد.قزل بخوبي طرلان نميتواند براي گم نكردن شكارش در موقع عبور از خط الرأس اوج بگيرد حركت و عمل طرلان در اين موقع بسيار جالب و ديدني است گاهي به اندازه اي بالا ميرود كه مثل يك قرقي جره بنظر ميرسد و اشخاصي كه سابقه و اطلاعي نداشته باشند فكر دوباره برگشتن او را نمي توتنند بنمايند و بندرت ممكن است شكارش را گم كند در صورتي كه قزل اين هنر و قدرت را ندارد و خيلي اوقات شكارش را گم مي كند مخصوصاًًًََََََََََََََََََ اگر آشيانه باشد حتي گاهي اوقات بر ميگردد از دنبال كردن شكارش منصرف ميشود و در شيبهاي تند وقتيكه كبك را بطرف خط الرأس تعقيب ميكند اغلب اوقات مينشيند.قزل و طرلان در درخت آشيانه مينمايند آشيانۀ طرلان در ايران بسيار كم است ولي قزل در جنگلهاي استانهاي شمالي تخمگذاري و بچه ميكند در اوايل مهر از مناطق سرد و قسمت كره شمالي زمين مهاجرت مينمايند و سابقاًًًًًًًً در بيشتر نقاط ايران آن را در موقع پاييز و زمستان مي گرفته اند از آشيان هاي شمالي،آشيانه آن را تهيه مينموده اند بطوري كه قبلاًًًً اشاره شد قزل طوري بمراتب بهتر از آشيانه است قزل آشيانه خيلي كم نفس و ضعيف است و كبك هاي آخر پاييز را نمي تواند بخوبي قزل طوري بگيرد قزل طوري اگه خوب باشد و خوب تربيت شود خيلي از پرنده ها و حيوانات متناسب با هيكل واندازه و وزنش را ميتواند شكار كند مرحوم تيمور ميرزا در بازنامه ي نوشته بود كه با قزل طوري سياه مايل به قرمزي كه داشت آهو ومرغ درنا شكار كرده بودند.

زندگي در حالت آزاد

بررسي كه بعمل آمده از طرف اساتيد و علاقمندان به پرندگان شكاري زرد چشم بعمل آمده و البته بيشتر مربوط به قوشهاي زرد چشمي است (قزل وطرلان)كه در اروپا آشيانه وزندگي ميكنند.

قزل در درختهاي بلند و هميشه در يك منطقه محدود آشيانه تهيه مي كند.نر و ماده در ماه اسفند به محل و منطقه آشيانه مراجعت مينمايند اگر يكي از آنها از بين رفته باشد ديگري جفتي براي خود شيدا ميكند واگرهر دو تلف شده باشند جفت ديگري جانشين آنها ميشود.يكي از قوش بازان معروف اروپا مي گويد كه يك قزل طوار (ماده) طولك كرده را با جره نري مشاهده كرده كه مشغول تهيه آشيانه بوده اند و قزل جره پدر يك خانواده بوده كه يكسال بيشتر از عمر او نگذشته بود در صورتي كه قزل ماده خيلي پير و زياد طولك كرده بود.قزل در يك دايره كه شعاع آن در حدود دو الي سه كيلومتر و مساحت تقريبي آن در حدود 500تا600 هكتار باشد آشيانه و زندگي ميكند و اين مساحت براي تغذيه خودش و خانواده اش كافي است.آشيانه اين پرنده شكاري بسيار بزرگ است و بعضي اوقات شعاع آن از يك متر تجاوز ميكند ولي اين ساختمان شيانه كار يك سال نيست وهرجفت چند آشيانه در يك منطقه دارند قابل توجه و تعجب اينجاست كه درختي كه درآن آشيانه قرار دارد اغلب اوقات در كنار جاده باريك جنگلي واقع شده است بطوريكه در كتاب بازنامه آبل بوايه و موريس پلانيول نوشته شده در بهار 1946 در جنگل يك قزل ماده بعلت صدمه اي كه از طرف گارد جنگل به درختي كه آشيانه قوش در آن قرار داشت وارد ميشود متوحش و فراري ميشود و آشيانه را ترك مي كند در اواخر خرداد آشيانه بكلي خالي و تخمهاي قزل بوسيله كلاغ از بين ميرود ولي بر خلاف انتظار در 500 متري درخت اولي آشيانه ديگري با دو بچه قزل پيدا مي شود كه هنوز بدن آنها پوشيده از كركي به شكل پنبه بود و پرهاي اصلي را براي پراوز و شكار در نياورده بودند و عقب افتادگي و كوچكي بچه ها بعلت دوباره تخمگذاري قزل متواري از آشيانه اولي بوده است بطور مسلم هر دو آشيانه متعلق باين جفت قوش قزل بوده كه يكي از آنها فراري شده و در يكي ديگر باعجله شروع به تخم گذاري مينمايد طبعاًًًًً در اواخر آوريل (ارديبهشت)قزل شروع به تخمگذاري مينمايد يعني درست يك ماه بعد از از شاهين و بحري و ما بين دو تا پنج تخم سفيد مايل به رنگ سبز در آشيانه پيدا ميشود تخمها مقداري از تخم مرغ خانگي بزرگتر است و همه به يك اندازه نيستند و بين آنها تخم كوچك هم هست بعضي ها معتقدند كه تخمهاي كوچك مربوط به جوجه هاي نر مي باشد.موقعي كه ماده مشغول تخم گذاري وخوابيدن روي تخم است قوش نرمس‍ؤل تهيه غذا و پس از شكار كردن شكار را به آشيانه مي آورد اگر بر حسب اتفاق قوش ماده درموقع خوابيدن روي تخم تلف شود و از بين برود نر جاي ماده را ميگيردو روي تخم ميخوابد ولي جوجه در آوردن و بزرگ كردن آنها مورد شك و ترديد است روزهاي آخر خوابيدن قوش و موقع بيرون آمدن جوجه ها از تخم،ماده خيلي مراقب و مواظب است و حتي اگر درخت را تكان بدهند و او را مجبور به ترك آشيانه نمايند بزودي و با سرعت مجدداَََََََََ به آشيانه بر ميگردد جوجه ها با يك پوشش سفيد شبيه به پنبه از تخم خارج ميشوند پاهاي آنها زرد ناخنها خاكستري و چشمها آبي خيلي كم رنگ كه موقع پر در آوردن و دور شدن از آشيانه به رنگ خاكستري و بعد به رنگ زرد تبديل ميشود.
در گوشت دادن بچه ها پدر و مادر هر دو شريك هستند،شكاري را كه ميگيرند به قطعات مناسب تقسيم و به جوجه ها ميدهند هفته دوم جوحه ها درآشيانه بالها را با تمرين بهم ميزنند و خيلي شاداب و با نشاط اند بعد از هفته دوم جوجه ها به تنهايي و بدئن كمك پدر و مادر غذا ميخورند و اين غذا از پرنده هاي مختلف كه توسط والدين صيد شده اند تشكيل ميشود.يكي از قوشبازان قديمي فرانسوي ميگويد كه كاكلي رل عمده اي را در تغذيه قوش هاي جوان بازي ميكند.اما خود اين نويسنده از خودش سوال ميكند كه چطور قزل ميتواند كاكلي را با آن تيزپري كه ترمتاي خوب ميتواند او را شكار كند بگيرد در جنگلهايي كه شرايط زندگي براي قزل مهيا است هميشه بيشتر از يك جفت در آن جنگل آشيانه تهيه و تخم گذاري ميكنند .آقاي موريس پلانيول در كتاب خودش نوشته موقعي كه در ايران بعنوان استاد دانشكده حقوق تدريس ميكرده مرحوم مستفوي الممالك باوگفته است كه در جنگلهاي شمال ايران كه خرگوش خيلي كم است ولي خوك زياد ديده ميشود قزل ها به جوجه هاي خودشان گوشت بچه خوك ميدهند و دست و پاي اين بچه خوكها در اطراف آشيانه زياد پيدا شده است در اين مورد سوالي پيش مي آيد كه چطور قزل بچه خوك را ميگيرد و از داد و فرياد و دست وپا زدن او هراسي ندارد و صدمه و آسيبي متوجه او نميشود باحتمال زياد بچه خوك ها كوچك و شير خواره باشند ثانيآ قوش بدون شك با پنجه گلوي بچه خوك را ميگيرد و حنجره او ا پاره ميكند.شرایط تخمگذاری ‌ بزرگ کردن و آماده کردن جوجه های تمام پرندگان شکاری شبیه به هم است با این تغاوت که بعضی ها مثل شاهین در ۱۵الی ۲۰ اردیبهشت  بچه ها رو از آشیانه خارج مینماید وبعضی دیگر مثل لیل در شهریور بعضیها مثل یک نوع بالابان در عربستان و بعضی مثل ترمتا بر روی زمین آشیانه میسازند. 

نظر بدین

بالابان يا (Saker Falcon)

با سلام خدمت تمامی دوستاران وبلاگ شاهو ( آرشام )

من یکی ازدوستان شاهو  هستم متاسفانه خبر بدی واستون دارم

بیان و زبان من از ذکر محسنات وصفات بر جسته این موجود کوچک قاصر و عاجز است من فکر میکنم هیچ قوش بازو استاد این فن قادر نیست که بتواند اخلاق و صفات نیک این پرنده کوچک شکاری را تحریر و تعریف و توصیف نماید مابین پرندگان زرد چشم به نسبت جثه و وزن و هیکل از همه بهتر و ممتازتر است وهر چه خوبان همه دارند قرقی به تنهای دارد.ولی از آنجایی که خداوند تبارک و تعالی هیچ موجودی را بدون عیب خلق نکرده این پرنده شکاری مشهور و زیبا هم دارای معایبی است که معایبش در مقابل صفات ممتاز و چشمگیرش بسیار کم و در حکم هیچ است.قرقی طوار(ماده):طول بدن آن چهارده الی شانزده اینچ بال هشتویک دوم دم هفت و یک چهارم تا هفت و سه جهارم کلفتی ران2/4 اینچ.قرقی جره (نر) یازده و یک دوم الی دوازده ویک دوم اینچ بال هفت و یک دوم تا هشت و یک چهارم دم 6 تا شش و یک دوم کلفتیران 2/1.ساق های بلند و باریک و ناخن های متوسط و سر کوچک قرقی نسبت به چثه برای هر بیننده قابل توجه و ملاحظه است پشت این پرنده ونوک آن در حال بزی برنگ قهوه ای تیره و گاهی برنگ قهوه ای روشن میباشد پرهای بال آن به رنگ قهوه ای تیره و دارای پنج خط عرضی پهن که در پرهای بیرونی(شهبال) این تیرگی بیشتر میشود دم این پرنده شکاری نسبتا دراز و به رنگ قهوه کم رنگ و هر دم دارای پنج خط عرضی پهن میباشد زیر سینه وپهلوی آن سفید تیره مخلوط با رنگ خرمایی با خال های نا منظم مخلوط به رنگ خاکستری نزدیک به قهوه ای پشت گردن آن هم گاهی سفید گاهی سفید مخلوط با رنگ خرمایًی میباشد.در پرنده طولك كرده رنگ قهوه اي پرهاي پشت پرنده شكاري تبديل به رنگ خاكستري كم رنگي مي شود و پرهاي بيروني به رنگ قهوه اي روشن تر مبدل مي شود پرهاي سينه داراي خطوط عرضي گندم گون گاهي مخلوط با رنگ قرمز كم رنگ در ناحيه شكم ميباشد ساق ها وپنجه ها زرد رنگ به رنگ طلايي وچشم ها به رنگ زرد روشن در بزي (جواني) وبعد از طولك نارنجي رنگ ميشود پرهاي جره(نر) در حال بزي فقط با ماده(طوار)اين فرق را دارد كه در ناحيه شكم پرهاي جره(نر)دارايرنگ قرمز كم رنگي ميباشد اما بعد از طولك اين رنگ قرمز كم رنگ قدري روشن تر ميشود و اين قرمزي تا زير بالهاي (پهلوها)آن ادامه پيدا مي كند و گاهي تا نزديك گلومي رسد جنس ماده(طوار) به طور خيلي محسوس بزرگتر و قوي تراز جنس نر (جره)ميباشد.مرحوم تيمور ميرزا مينويسد قرقي داراي چهار رنگ ميباشد سفيد.زرد.خاكستريرنگ و سياه بعقيده مرحوم تيمور ميرزا قرقي خاكستري رنگ پر دل تر از ساير رنگها ميباشد ولي تا آنجاييكه من اطلاع دارام و از ساير قوش بازان شنيده ام قره قرقي از ساير رنگها بهتر است اگرچه قدري بد اخلاقو وحشي است ولي در سرعت و كلان گيري وجرأت در موقع شكار با ساير رنگها تفاوت دارد در جاي ديگر مؤلف كتاب بازنامه ناصري مينويسد كه خالهاي سينه قرقي هر چه ريزتر باشد جرأت او بيشتر است وعقيده دارد كه قرقي آشيانه از طوري بهتر است ولي استادان كشورهاي اروپايي خيلي متكي به اين عقيده نيستند مرحوم تيمور ميرزا ضمن تمجيد زياد كه از قرقي آشيانه كرده مينويسد كه يك بهله قرقي آشيانه كه براي خرگوش طلبيد ولي جرأت رها كردن او را نكردم .قرقي بقدر جثه و تنه خودش از كليه پرندگان زرد چشم دلير تر و با طاقت تر است.قرقي انواع پرنده هايي را كه اندازه و وزن و جثه آنها به اندازه كبكو يا كوچكتروحتي بزرگتر باشد به خوبي شكار مي كند در حالت آزاد از كبوترهاي جنگلي شكار مي كند اگر با ابيا هم روبرو شود از گرفتن و كشتن او امتناع و مضايقه ندارد علاقهزيادي به جوجه هاي قرقاول كه هنوز از مادر جدا نشده اند دارد و اين در موقعي است كه قرقاول مادر از مراقبت و مواظبت جوجه ها غفلت نمايد در اين موقع قرقي در زمين آنها را به خوبي شكار ميكند جوجه مرغ هاي خانگي هم تحت شرايط مذكوره ممكن است همان سرنوشت جوجه هاي قرقاول را پيدا كنند قرقي از خانواده طرلان و قزل وخيلي شبيه به آنها مي باشد فرق آن با طرلان و قزل كوچكي آن و بدن آننسبتاَ كشيده تر و قلم هاي آن طويلتر است.وقتي كه يك قرقي جره ويك قرقي طوار پهلوي هم باشند و آنها را با هم مقايسه كنيم از ميان كساني كه آشنا به فن قوشبازي نباشند كمتر كسي ميتواند قبول كند كه اين دو پرنده از يك خانواده و از يك نوع ميباشند وهمان طوري كه قبلاَ گفته شد در قد و اندازه و جثه و وزن خيلي با هم اختلاف دارند قرقي در گذشته در ايران خيلي زياد بوده ولي متاسفانه چند سالي است كه خيلي كم شده وبر عكس سابق به ندرت ديده مي شود قرقي در مناطق مرطوب وجنگلي آشيانه وتخم گذاري و بچه به دنيا مي آورد و هنوز هم كسي دليل آنرا نميداند.در اوايل شهريورجز پرندگان شكاري مهاجر است كه به تمام نقاط ايران مي آيد وپس از سپري شدن پاييز و زمستان دومرتبه به محل اوليه براي تخم گذاري مراجعت مي كند.((بارون دوهامونويل لورن))يكي از اشخاصي است كه روي زندگي قرقي زياد مطالعه نموده اين شخص اظهار نظر ميكند كه قرقي در مغرب فرانسه آشيانه ميكند وتعداد زيادي از آنها هر ساله در موقع مهاجرت در شمال آلمان ديده ميشوند يعني در طول ساحل درياي بالتيك.بلن عده زيادي قرقي مهاجر ديده كه از طرف درياي سياه مي آمده اند تعداد آنها ار اين محل و در اين ماه به اندازه اي زياد بوده كه باعث اعجاب مشاهده كننده را فراهم نموده است.بلن ميگويد يك صيادی را در اين محل ديده كه با يك نوع طور مخصوص دوازده بهله(واحد قوش شكاري) در يك ساعت صيد كرده است در تونس هم محلي به اسم ((كاپ بن))وجود دارد كه يكي از نقاطي است كه قرقي به طور مهاجر در آنجا ديده ميشود.در موقع زمستان در دهات وشهرها گنجشك هاي خانگي و حتي كبوترهاي خانگي غالباَ طعمه خوبي براي قرقي ميباشد در صورتيكه وزن كبوتر دو برابر وزن قرقي ميباشد قرقي هم مثل اغلب پرندگان شكاري زرد چشم در درخت آشيانه ميكند بعضي اوقات در محل هاي خيلي دور از شهر و آبادي و جمعيت و گاهي در باغات آشيانه ميكند اشيانه او معمولاَ از زمين ارتفاع زيادي ندارد و ما بين 4 تا حد اكثر 6 تخم ميگذارد كه از طرلان و قزل يك تخم بيشتر ميگذارد.آقاي م.و.نيكولا از اهالي كشور انگلستان محل مخفي و مناسبي در مجاورت آشيانه يك جفت قرقي براي مطالعه تهيه ميكند و براي اولين دفعه مشاهده مينمايد كه بچه هاي قرقي بعد از بيرون آمدن از تخم تا سه روز پدر و مادر به آنها روده وجگرو قلب پرندگان شكار شده را ميدهند و بعد از روز چهارم تا روز 11 به آنها گوشت بدون استخوان ميدهند و از روز 12 خود آنها شروع به خوردن گوشت مينمايند ولي تا روز 15پرو استخوان به آنها نميدهند يعني قبل از اينكه پرهاي اصلي آنها شروع بروييدن نمايند به آنها استخوان نميدهند.بعضي از علاقمندان به شكار با پرندگان شكاري در كشور انگلستان معتقدند كه بهترين قرقي ها آنهايي هستند كه از مناطق سردسير ميايند من نيز با اين عقيده موافقم.بيشتر قوش هايي كه در سرد سير زندگي ميكنند با قوش هاي مناطق معتدله و گرمسيري قابل مقايسه نيستند مثلاًًًًًًًً طرلان و قزل كه تقريباً از يك خانواده و به طوري كه قبلاً نوشته شده خيلي شبيه بهم ميباشند ولي در موقع شكار هيچ وقت قزل به پاي طرلان نميرسد همچنين شنقار كه در مناطق سردسيري و قطب شمال زندگي ميكند بهيچ وجه قابل مقايسه با ساير پرندگان شكاري سياه چشم نيست قرقي به عقيدۀ قوش بازان انگليسي در مناطق سردسير كه كم درخت باشد براي ادامه زندگي و بدست آوردن طعمه خودش بيشتر تلاش مينمايد و شايد همين تلاش زياد او را آماده تر و پر نفس تر براي گرفتن شكارش مينمايد گرفتن و بدست آوردن قرقي تا چند سال گذشته كار مشكلي نبود در ايران او را با توري با سم دو گزه و گنجشك و يا پرنده كوچك ديگر مي گرفته اند در اروپا در سابق از همين نوع تو استفاده ميشده است.در اروپا و ساير كشورهاي آسيا دامهاي متعدد و تورهاي مختلفي وجود دارد كه با آنها پرندگان شكاري مخصوصاً قرقي را صيد مينمايند واگر مسأولين فكر مؤثري براي جلوگيري از انهدام نسل اين پرنده شكاره عالي ننمايمد بزودي نسل اين پرنده شكاري كه علاوه بر اينكه وسيله تفريح ورزش باستاني ميباشد وجود آنها هم در طبيعت ضروري است بلكي از بين خواهد رفت.چند كشوری مخصوصاً كشورهاي اروپايي و بخصوص انگلستان براي ازدياد آنها از يكطرف و براي چلوگيري از تلف شدن آنها اقدامات مؤثري نموده اند و باشگاههاي موجوده در اين كشورها در راه كوشش وتلاش مينمايند وطرحهاي مؤثري تهيه كرده اند.